• ふく【吹く】
  • Ⅰ
    • 1〔風が〕blow; चल्नु ; बहनु ;
      • そよ風が吹いている A gentle breeze is blowing. शीतल हावा (/ मन्द समीर) चल्दैछ (/ बहँदैछ) ।
      • 枝葉が風に吹かれて上下した The branches dipped in the wind. बतासमा हाँगाहरू तलतिर लच्किए, फेरि माथि आए ।
      • 船は風に吹かれてあちこちへと揺れる小さな木の葉のようになるだろう The ship will be like a small leave driven by the wind and blown about. जहाज चाहिं प्रत्येक बतासबाट ओल्ट्याङ–पल्ट्याङ पारिएर यताउता हुरिने पानीमा एउटा सानो विरुवाको पत्ती जस्तै हुन्छ ।
      • 風が吹くと窓ががたがた言う The windows rattle when the wind blows. हावा चल्दा झ्याल हल्लिँछ ।
      • うわっ何て冷たい風が吹くんだ！ Wow, what a freezing blow! आप्पै ! कस्तो चिसो बतास चलेको !
    • 2〔息を吹きかける〕blow on~; फुक्नु ; फु गर्नु ;〔吹かせる〕 फुकाउनु ; फुक्न लगाउनु ;
      • 吹きすぎて風船を割る blow up the ballon; हावा भरेर बेलुन फुलाउनु
      • 熱いお茶を吹いてさます blow on hot tea to cool it; फूँ–फूँ गरेर तातो चिया चिस्याउनु (/चिसो पार्नु)
      • 火傷を吹くとひんやりする To blow on the burn makes it cool down. पोलेको घाउमा फुक्दा (/ फु गर्दा) शीतल हुन्छ ।
    • 3〔吹奏する〕blow; play (on); बजाउनु ; फुक्नु ;
      • 笛を吹く〔フルートを〕play a flute; बाँसुरी (/ सुरली) बजाउनु (/ फुक्नु) ;〔呼び子を〕blow a whistle; सिटी बजाउनु
      • 笛を吹いたら試合をやめなさい Stop the game when I blow the whistle. जब म सिटी फुक्छु (/ फुके) गेम रोक ।
    • 4〔粉などが表面に出る〕
      • 白い粉が吹いた干柿 a dried persimmon with sugary white deposits on its skin; ढुसी भएर सुकाएको हलुवाबेत
    • 5〔芽が出る〕
      • 木が芽を吹いた The tree put forth buds. कोपिला लाग्यो । ; कोपिला टुसायो ।
  • Ⅱ
    • 〔誇大なことを言う〕
      • ほらを吹く talk big; brag; सेखी बघार्नु ; आफ्नै प्रशंसा गर्नु
      • 口から)火を吹く blow with bellows; गर्जनु ; धमन गर्नु ; फुक्नु ; विस्फोट हुनु
  • 【合成語ならびに慣用表現】
  • 吹けば飛ぶような
    • 吹けば飛ぶようなやつ a mere nobody; हावा (/ हावादारी / उडन्ते) मान्छे

※「吹く」を含む、その他の「合成語ならびに慣用表現」